...widziałem ślimaka pełznącego po krawędzi brzytwy, to jest mój sen,mój koszmar...
"Czas Apokalipsy" F.F.Coppola

JAK TŁUMACZĘ SAM SOBIE PEWNE ZALEŻNOŚCI

Chciałbym w tym miejscu opisac swoją walkę z obiektywem, może trochę na zasadzie czegoś w formie poradnika, miejsc takich w sieci jest bez mała wiele, kierowanych do różnych ludzi, o różnym stopniu zaawansowania. Nie chciałbym byc posądzanym o jakiegoś typu plagiat, mógłbym wszystkich zainteresowanych odsyłać do innych stron, ale w takim razie jaki sens miałaby ta strona. Zasady w fotografii są jedne, ukształtowały się na przestrzeni wielu lat, często będe powtarzał to co można przeczytać w "mądrych księgach" , czy też znaleźć w innych miejscach netu.

Treści tę kieruję chyba najbardziej do samego siebie, może po trochu też kieruję ja do moich znajomych, których pasja fotografii dopadła. Uważam iż nie ma sensu wyważać drzwi już dawno otwartych, wystarczy poszukać, popróbować samemu, a kolejne zdjęcia będa coraz lepsze. W podziękowaniu i jednocześnie w wielkim szacunku dla wielkich świata fotografii spróbuje pokazać że warto.

GARŚĆ PRZYDATNYCH MYŚLI

KUPIŁEM APARAT I CO DALEJ.

Rzeczy raczej niezbędne a i potrzebne:

dodatkowe zasilanie	- naprawde warto mieć przy sobie drugi komplet akumulatorów
druga karta	- na wszelki wypadek ksiądz ma kucharkę :)
pokrowiec na aparat	- rozumie się samo przez się
jakiś statywik	- nie jest to konieczny zakup, ale naprawdę bardzo często się przydaję
osłonka przeciwsłoneczna	- jasne jak słońce o co chodzi
jakaś ksiązka o fotografii	- nie koniecznie o cyfrowej, ale warto coś czasami poczytać.

Postanowiłem na nowo zacząć bawić się w fotografię, dlaczego ? Oglądając swe dotychczasowe prace dochodzę do wniosku że jestem cienki jak nić z damskiej pończochy, gdzies popełniam błędy, zazwyczaj biel nie jest tak biała, kompozycja wygląda jakby ktoś rozwalił arbuza na przystanku autobusowym mało w tym świadomości , dużo przypadku, coś trzeba zmienić. Z setek zdjęć tylko parę nadaje się do pokazania, reszta jest nudna, mętna i cały czas taka sama. Zaczynam swą przygodę od nowa :)

	KROK PIERWSZY. Spakowałem aparat do pudełka, wsiadłem w samochód i objeżdziłem wszystkie sklepy foto w okolicy, ciekaw jestem co bym też kupił ?. Po paru godzinach wróciłem do domu, SZOK, w pudełku był mój "nowy aparat". "O nie misiu - mówię do siebie - nie tak od razu sru akumulator , karta i strzelać - powstrzymaj swą emocjonalność, bez emocji syneczku, masz byc twardy i konsekwentny", pooglądałem go sobie ze wszystkich stron, trochę nacieszyłem oko z nowego nabytku. W samochód i sru do sklepu, dokupić całą resztę.
KROK DRUGI. Chcąc uzyskac "świadomość" w tym co robię i chyba po to, by ponaprawiać swoje dotychczasowe błędy "zanabyłem" dwie lampki biurowe, białe mleczne żarówki, papiery ozdobne w kilku kolorach, do lampek zalecano żarówki max 60 Watt, zaszalałem i kupiłem setki, jako że człowiek płaci za swe szaleństwa musiałem raz drugi ruszyć się z domu i "zanabyć" wspomniane 60-tki, setki za bardzo się grzały. Koszt mojego atelier zamknął się w kwocie ok 50 zł. Nie jest tak źle jak na początek.
	KROK TRZECI. Jeszcze musiałem tylko dokupić przedłużacz, by jakoś swe studio zaopatrzyć w zasilanie, po czym wszystko "do kupy" poukładałem na biurku, właczyłem "elektownię" i ......... Od czego zacząć ?. Tutaj pomocą okazała się jak zwykle strona fotohobby, chyba wpierw przetestuję aparat, na rózne okoliczności, wreszcie się dowiem, kto winien, ja czy ON.

MOJA MAŁA CIEMNIA

Jako że na fotohobby powiedzieli żeby trochę pomęczyc swój aparat, przystąpiłem do tej czynności najsampierw "wybieliłem balans" - znaczy się zbalansowałem biel ( opiszę to trochę później ), naznosiłem róŻnych dziwnych badziewii, które walały sie gdzieś obok i rozpocząłem proces dociekania prawdy. Nie bawilem się w żadne kadrowania, ustawiania itd - stąd tez może i zdjęcia poniższe przeczą sztuce fotografii, ale o tym trochę później, na dodatek zdjęcia robiłem o róznej porze dnia, niektóre w nocy dlatego też odcień tła na jednych jest jaśniejszy, świadomie nie rozjaśniałem ich programowo.

		KOLORY Ustawiłem gada na autoamatykę, a niech sam się pomartwi o przysłonę i czas, wszak wiekszość zdjęć tych plenerowych jak i innych właśnie do tej pory robiłem w tym trybie. I co widzę ?.Kurde wszystko wydaje mi się być w zakresie kolorów jak najbardziej ok, poukładałem kredki kolorami, do szklanki powkładałem jak leci, nie widzę niczego niepokojącego, może trochę to odbijające się światło za bardzo "wali" po oczach, kiedyś jeszcze raz to spróbuje sfotografować, narazie śpieszyłem się trochę, by jak najszybciej ujrzeć efekt.
		WHITE Kolory mam juz za sobą, no nic zabieram sie za wybielanie, na prędce poznosiłem do swego atelier to co przypominało w jakikolwiek sposób biały odcień bieli, a to kredka, kawałek białej kartki, chusteczka higieniczna, szpulka białej nitki i pomięta biała kartka, rózne faktury i rózne odcienie, a miało być biało, pstrykam, szybko wgrywam zdjęcie w komputer i co ?. No jest - białe jest białe, ta pomięta kartka lekko trąci błekitem, patrzę na kartkę, na monitor, na kartkę, na monitor - zgadza się, jest tak w istocie.
		SZKŁO Czasami na wszelkiej maści imprezach pojawia się "szkło" na stole, i co będzie jak nam przyjdzie sfotografować np szwagra z butelką jakiegoś dobrego trunku w łapie, a wyjdzie nam na zdjęciu wino marki "Rambo" lub też inny wyrób przemysłu siarkowego, świadomie jeszcze obok obłej butelki postawiłem kanciatego pryzmata, a może dojrzę coś fajnego ?. Światełko załamuje się super, odblaski satysfakcjonujące, chyba nie ma się do czego przyczepić.
		METAL OOOO to zawsze lubiłem, odblaki, odbłyski itd. Chyba powodem tego jest moje zainteresowanie lotnictwem, błyszczące kadłuby samolotów, cóż samolotu nie miałem. to dawaj młotkiem dyska potraktować, wybebeszyć, w środku zawsze jakieś fajne lustro się znajdzie, a jeszcze zegarki dołożyłem do kompletu i monety - jak szaleć to szaleć.
		FRYZJER Jutro idę do fryzjera, coś by z włosami zrobić, a to wziąłem na tę okoliczność pędzel i cztery nitki, dwie białe i dwie czarne, zobaczymy co wyjdzie.Nigdy nic nie wiadmomo, a może kiedyś jakaś super blond piękność trafi mi się do "pstryknięcia". Na wszystko człowiek musi być w zasadzie gotowy. I tutaj Soniak poradził sobie dobrze. Fajnego aparat zakupiłem - nie ma co :)
		AUTOFOCUS Szary na szarym, no zobaczymy jak sobie bydlaku poradzisz z tym problemem, a jeszcze kamola dołożyłem w ostatniej chwili. Zawyrczało autofocusem, jak wspomniałem cały czas jadę na automacie, ostrość dobra, mimo tego zdradliwego odbicia światła w wyświetlaczu telefonu.

Reasumując, warto poświęcić odrobinę czasu na tego typu próby, przy okazji fajna zabawa dająca jako taki zupełnie nieprzypadkowy efekt, każde zdjęcie robimy swiadomie, z pewnym przygotowaniem, trochę zabawy z oświetleniem, troche analizy i porównania tego co leży na stole i tego co widzimy na ekranie, wydaje mi się że właśnie tędy droga, co mnie to dało ?, wbrew pozorom bardzo wiele - zaczynam pamiętać o tym by zbalansować biel, chyba tu leży odpowiedź na pytanie które gnębiło mnie po każdej imprezie - dlaczego te cholerne zdjęcia wychodzą mi jakieś takie żółtawe, ale o tym jeszcze się przekonam.

O SO CHOZI Z TYM ISO

	CYTRYNKA To jeste zdjęcie cytrynki w całości, robione z odległości mniej wiecej 6 cm ( przy okazji makro mi wyszło), zrobiłem tych zdjęć dokładnie cztery, za każdym razem ponosząc ISO o następną działkę. Akurat mój Soniak pozwala na ustawienie wartości 100, 200, 400 i 800, prócz oczywiście trybu autoamtycznego, gdzie wartość ISO zaczyna przypominać czasami losowanie szczęśliwego numerka :)
	ISO 100 Powiększyłem zdjęcie do rozsądnej wielkości, by przyjrzeć się szczegółom, wszystko ładnie oddane, ładne szare jednolite tło, a i cytrynka wygląda całkiem smakowicie, co prawda efekt Pawłowa lekko mi "ryja" wykrzywia na jej widok , ale analizowam dalej.
	ISO 200 No nie jest źle, da się oglądać, bałem sie jak wspomniałem na początku tego wątku wartości wyższych, ale jak widzę strach miał raczej wielki oczy, narazie nic się nie dzieje.
	ISO 400 Z lewej strony zaczyna się pojawiać szum matrycy, cytrynka też jakby już trochę inna, zdać by się mogło iż trochę zciemniała, to jest cały czas duże powiększenie, spróbuję na takim ISO jakiegoś pejzarza walnąć, zobaczę co wyjdzie.
	ISO 800 Wyraźny szum po lewej stronie, bez mała wygląda to jak pixeloza, cała masa kolorowych punkcików, których zadaniem jest udawać szare tło, wziąłem byka za rogi.

PIEKIELNA GŁĘBIA

Jak to się ma do naszego aparatu i jak to uzyskać ? Praktycznie każdy aparat cyfrowy wyposażony jest w tak zwane programy tematyczne i takimi programami są : portret, pejzaż, zdjęcia nocne etc.Wystarczy po prostu wybrać przy pomocy pokrętła, lub opcji menu odpowiedni program i sprawa załatwiona. Jeszcze lepiej gdy mamy mozliwość pracy w trybie preselekcji przysłony, wtedy portretując otwieramy przysłone na maxa ( czas zostanie dobrany automatycznie), a robiąc "widoka" zamykamy przysłonę. Mając tryb manualny postępujmy podobnie, z tym że jeszcze możemy poeksperymentować z czasem naświetlenia. Tak się sprawy przedstawiają w wielkim skrócie.

Przysłona otwarta - wyeksponowany plan pierwszy	Przysłona zamknięta, widok ostry

KOMPONOWANIE

KADR POZIOMY

Kadr poziomy jest najbardziej popularnym rodzajem kadru, determinuje go budowa oka ludzkiego . Stosujemy go w przypadku horyzontalnego ułożenia obiektów fotografowanych, kadr ten podkreśla znaczenie linii poziomych do minimum niwelując linie pionowe, uwydatnia relacje pomiędzy obiektami, prowadzi w naturalny sposób wzrok patrzącego . Kadr ten szczególnie przydatny jest podczas uwieczniania widoków ukazując ich rozległośc, doskonale nadaje sie do przedstawiania ruchu. Specyficzna formą tego typu kadru są zdjęcia panoramiczne.

KADR PIONOWY

Kadr pionowy stosowany w przypadku dominacji pionów, czyli fotografowaniu portretów, obiektów wysokich, gdzie zależy nam właśnie na ukazaniu "wielkości" Ten sposób kadrowania pozwala nam na naturalne, samoistne odseparowanie głównego tematu naszej fotografii od tła podkreślając jego znaczenie dla całej kompozycji. Pozwala nam na pokazanie ruchu w dół lub górę. Spadający z dachu kominiarz znacznie lepiej wypadnie nam w kadrze pionowym , gdzie poprzez "prowadzenie " za nim obiektywu dodatkowo lekko rozmyje nam tło potęgując wrażenie ruchu. Oczywiście pod koniec akcji szybko przekręcamy aparat do kadru poziomego. Zdjęcie ostatnie, na którym uwiecznimy siłę przyciągania ziemskiego, osiagniętą prędkość a może i głębokość wbicia w grunt znacznie lepiej będzie wyglądac w poziomie. Ten sposób kadrowania unaoczni nam też róznice pomiedzy fotografowanymi obiektami, wyskakujacy w górę koszykarz mna tle kurduplowatego sędziego.

KADR KWADRATOWY

Nie często spotykany spsób kadrowania, generalnie z racji samej konstrukcji aparatów, gdzie matryca, czy też klatka filmu ma kształ prostokąta. Do uzyskania praktycznie poprzez elektroniczne wykadrowanie fotografii z pomocą odpowiedniego programu komputerowego. Jest to kadr niejako neutralny, wyważony w swej naturze, prowadzący nas od środka obrazu do jego narozników, powodujący że skupiamy się na obrazie jako na całości.

SPOSOBY DZIELENIA KADRU - LINIA HORYZONTU

		WYSOKA LINIA HORYZONTU Ten sposób kadrowania unaocznia odległość pomiędzy pierwszym i ostatnim planem, potęguje wrażenie głębi obrazu. Motyw główny skupia się w prawym górnym rogu fotografii, w jednym miejscu zbiegają się chmury, kawałek wydmy i las.
		CENTRALNA LINIA HORYZONTU Obraz zostaje podzielony mniej więcej na dwie równe połowy, przez co zatraca się dominacja którejkolwiek z nich.
		NISKA LINIA HORYZONTU Bezkresne, niekończące się niebo, które w sposób znaczący dominuje nad całym obrazem, od razu widać że to właśnie ono , jego koloryt stanowi główny motym tego ujęcia, dodatkowo dopełnione wschodzącym słońcem i trzema smugami kondensacyjnymi, fotografowałem to z balkonu czwartego piętra, lepszy efekt byłby, gdyby zdjęcie zostało wykonane z poziomu "gruntu" poprzez skierowanie obiektywu w górę.

Bardzo "widowiskowym" sposobem kadrowania ( czy też raczej komponowania ujęcia ) jest stworzenie panoramy z kilku - kilkunastu zdjęć, gdzie praktycznie możemy pokazać wycinek otaczającego nas "świata" lub też stworzyć dookólną panoramę obejmującą całe 360 stopni horyzontu.

PAŁAC NA WODZIE Na tej fotografii pozwoliłem sobie zastosować pewną sztuczkę, oczywiście ma to na celu tylko pokazanie możliwości "własnego" komponowania, a nawet tworzenia innej rzeczywistości, w pobliżu owegoż pałacu nie ma wody ( jest, ale troszkę dalej ). Odbicie zostało stworzone sztucznie poprzez skopiowanie , lustrzane odbicie samego pałacu. Następnie zastosowałem filtr rozmycia dolnej połowy fotografii ( rozmycie gaussowskie), dodatkowo utworzyłem namiastkę pofalowania wody, lekko przyciemniłem dolny fragment i przy pomocy narzędzia zmiany perspektywy poszerzyłem górę, a zawęziłem dolny fragment zdjęcia. Na koniec wszystko odpowiednio wykadrowałem. Wszystkie te sztuczki dostępne są praktycznie w każdym programie do edycji fotografii, ja akurat użyłem do tego celu CorelaPhotoPainta. Oczywiście technicznie nie zostało to najlepiej wykonane, ot chciałem pokazać na szybko jak samemu stworzyć coś, czego nie ma.

JAK WYBIELIĆ BALANS LUB ZBALANSOWAĆ BIEL ?

Balans ustawiłem na automat, wydaje mi się że kolory zostały oddane poprawnie, aczkolwiek w świetle w którym to fotografowałem szare tło tak naprawdę nie było aż tak szare		Przestawiam balans na światło dzienne, widać wyraźnie że szary zrobił sie "nie szary", pojawia się duża dominanta barwy żóltej, to jest ten mój najczęstszy błąd, masa zdjęć które robiłem w pomieszczeniu właśnie tak wygląda, lampa błyskowa nic nie pomaga.
To samo, tylko ustawiłem aparat na dzień pochmurny, wszystko makabrycznie żólte.		Światło fluoroscencyjne, widać jak wszystko wpada w fiolet.
Światło żarowe, wyraźnie wybija się niebieskie zabarwienie, szary jest szary ale taki własnie niebieskawy, cień za czerwoną kredką mówi sam za siebie, trochę to podobne do zdjęcia pierwszego.		Zbalansowałem biel na białą kartkę, mniej niebieskiego i szare tło stało sie znacznie bardziej naturalne, faktycznie jest takie jakie miałem.